8. dec, 2019

Lieve … 

Ik wil je bedanken: 

  • Voor al het plezier en de avonturen die we samen hebben beleefd.

  • Voor het luisteren naar mijn verhalen.

  • Voor je positieve energie.

  • Voor het helpen in het weer vertrouwen te krijgen in beschadigde stukken in mij en dat ik dat bij jou heb kunnen doen.

  • Voor het laten zien van je mannelijkheid en je kwetsbaarheid, die ik niet altijd begreep maar onze band bijzonder maakt.

  • Voor het delen van de mooie dingen en er voor elkaar zijn op moeilijke momenten.

  • Voor de spiegel die je voorhield en waar ik van mag leren en groeien.

  • Voor je liefde, eerlijkheid en inzet.

  • Voor de kracht en het zachte in jou dat mij sterker heeft gemaakt en weer geopend heeft.

 

En ik wil je vergeven voor de dingen waar je te kort geschotenin bent.

Het wordt nu tijd om je los te laten.

 Hoe moeilijk dat ook is.

Het afsluiten van een fase in mijn leven en het begin van een nieuwe.

Ik vind het spannend om je te laten gaan.

Maar ik weet dat wanneer ik je mis, ik mijn herinneringen van ons samen heb en de warmte en liefde in mijn hart voor jou.

Bedankt voor alles.

Ik laat je gaan.

In vrijheid en in vrede.

Het is goed zo.

 

 

 

 

 

6. jun, 2019

Gisteren had ik een teambuilding met een grote groep uit Amstelveen.

Elk team wil graag naar huis met een goed gevoel. De hele groep in verbinding met elkaar en het paard. In de nabespreking kwam naar voren dat die verwachting niet uitgekomen was. Dat was zichtbaar en voelbaar aan de sfeer.

Deze frustratie gaf een prachtige openening naar diepere lagen. Het uitspreken gaf ruimte en iedereen stond aan.

Het is wat het is, dat is soms confronterend.

 

6. apr, 2019

De tweede les van jongeren in hun kracht.

Bij de eerste opdracht werd zichtbaar dat je soms jezelf anders laat zien. We bespraken de voor- en nadelen,en gingen daarna bij het paard laten zien wie we werkelijk zijn. 

Zalinero sloot prachtig aan bij de meiden en liep als een lammetje mee. Wat een mooie bevestiging gaf dat.

Je bent goed zoals je bent. 

5. feb, 2019

Mijn leven met paarden is mijn Way of life.

De buitenlucht, de omgang, het rijden en alles eromheen, het maakt me intens gelukkig.

Vandaar dat ik de droom had van menig paardenmeisje, een eigen manege.

In 2000 ben ik daar mee begonnen en het liep voorspoedig totdat ik door toedoen van iemand anders een steigerend paard bovenop mijn hoofd kreeg. Dat gooide roet in het eten.

Met bloed zweet en tranen ging ik vooral op karakter verder. Pijn is een emotie, en emoties kun je uitschakelen, was mijn kreet.  De manege groeide gestaag, ik begon me te verdiepen in paarden coaching en psychologie en in 2013 kwam er een 20x40 m. binnenbak. Nu had ik het voor elkaar.

Mijn verlangen gaf me altijd structuur, doorzettingsvermogen en kracht. Alles zette ik ervoor aan de kant, inclusief mijn lichaam.

In 2016 kreeg ik een auto-ongeluk en vlak daarna werd ik aangereden door een paard.

Dat was de grens!

Natuurlijk was ik allang over de grens, maar deze keer moest ik het accepteren.

Ik moest een nieuwe weg vinden, mijn doelen bijstellen.

Paardrijden ging niet meer, mijn manege een vraagstuk. Mijn wedstrijdpaarden werden met pijn in mijn hart verkocht.

Ik verloor een stuk identiteit, ik was niet alleen mijn lichaam kwijt maar zoveel meer. Hoe was het zover gekomen en wat had ik te leren?

 

  • Hulp vragen, in plaats van alles zelf willen doen.

  • Grenzen stellen

  • Mijn eigen grens bewaken

  • Accepteren, het is wat het is

  • Luisteren naar mijn lichaam

  • Vertrouwen op mijn gevoel

 

Nu zijn we een paar jaar verder. Ik ben nu paardencoach, heb een eigen praktijk in relatietherapie en personal coaching en de manege is kleinschalig geworden. Mijn leven is positief veranderd, ik luister naar mijn gevoel en ik ben in een stroomversnelling gekomen, waarbij zoveel mooie dingen gebeuren. Ik hoef niet meer te vechten en te strijden om iets te bereiken, een nieuwe Way of life.

 

Wil jij ook een nieuwe Way of life?

 

6 maart 2019 Gevoel en verbinding, 14 maart 2019 Grenzen stellen.

Meer workshops, zie agenda

 

 

28. jan, 2019

Laagjes cake en in je kracht. 

Dit weekend heb ik de film Layer Cake gezien en het ging over de verschillende lagen in de maatschappij waar je in terecht kan komen.

Dat is ook zo met persoonlijke ontwikkeling je gaat door verschillende laagjes. Een workshop, cursus of boek zijn allemaal hulpmiddelen om jou bewust te laten worden van wat je wilt.

Soms ziet een taartje of cake er minder lekker uit en denk je, laat maar, dat doe je ook vaak met minder leuke lagen in jezelf. Echter als je het toch probeert blijkt de cake vaak lekkerder als verwacht, en zo is het ook met jouw persoonlijke ontwikkeling. Door iets te onderzoeken kom je erachter dat het best meevalt en geeft het je weer nieuwe kracht en energie. 

Dit jaar heb ik weer workshops en verdiepingsdagen om te gaan onderzoeken wat er in jouw cake zit en hoe jij in je kracht komt te staan.

Woensdag 17 april Dromen dag.